PUNE: “Mi majhya Bappala sodnar nahi… majha Bappa mala saglyat jasti avadto (I will not leave my Bappa; I really like him),” a five-year-old girl tells her parents, clutching her little Ganpati idol tightly to her chest.Her parents try to explain that Bappa has to go now and will return next year. But she refuses to let go. Her eyes fill with tears as the Ganpati visarjan procession moves closer.A policeman on duty notices her.He bends down, speaks gently to her and tries to console her. “Bappa pudchya varshi parat yeil (Bappa will surely return the following year),” he tells her.For the little girl, it is a difficult goodbye. For the policeman, it is one of many such moments he will encounter on Pune’s streets as the city prepares for the Ganpati visarjan.Thousands will take to the streets, chanting, dancing and bidding an emotional farewell to Bappa. Police personnel, meanwhile, will spend the day managing crowds, regulating traffic, helping lost children find their families and responding to emergencies.And as one policeman helps a child say goodbye to her beloved Bappa, his own child may be waiting for him at home.For police and emergency personnel, festivals often mean long hours on duty while their families celebrate without them. Their children may wait for them to return, their families may eat the festive meal without them, and celebrations at home may have to wait.Yet on the streets, they remain where they are needed, making sure that thousands of other families can celebrate safely.Because while Pune says goodbye to Bappa, those in uniform quietly put their own celebrations aside.For them, duty comes first, even on a day when every family wants to be together.

From Tilak’s public festival to Pune’s visarjan tradition

Pune’s association with Ganeshotsav goes back centuries, with the festival gaining a new public and nationalist character during the freedom movement under Bal Gangadhar Tilak.Pune’s Bhau Saheb Rangari Ganpati is widely regarded as the first sarvajanik Ganeshotsav, and the festival has since become deeply woven into the city’s cultural identity.

Today, Pune’s Ganpati celebrations are defined by the five Manache Ganpati, Shreemant Dagdusheth Halwai Ganpati, grand visarjan processions and the thousands who line the city’s streets to watch the idols make their final journey.From Laxmi Road to Alka Chowk, dhol-tasha pathaks and chants of “Morya Re Bappa Morya Re” turn the city into one giant celebration.But behind the spectacle is another story, one that unfolds largely away from the cameras.

3,500 cameras, 10,000 personnel, and a city ready to move

Every year, as thousands take to the streets for visarjan, a vast network of police personnel, traffic cops, fire brigade teams, civic workers and other agencies work through the day and night to keep the celebrations safe and orderly.They are the people behind the curtain: clearing a route for a procession, responding to an emergency or keeping traffic moving, even as their own families wait for them at home.Pune Police will monitor the immersion processions through a centralised system at Shivajinagar headquarters and a dedicated war room at Faraskhana police station.Around 3,500 CCTV cameras with AI-based analytics, drones and surveillance vehicles will track crowds, suspicious activity and incidents, while GPS devices will help monitor Ganpati processions in real time.

An ANPR system will detect traffic violations, and public-address systems at 250 locations will be used for crowd management and emergency announcements.More than 10,000 police, home guards, SRPF personnel and other security staff will be deployed for bandobast duty.Along with this, Traffic police have closed some major roads to traffic, including Laxmi Road, Chhatrapati Shivaji Road and Bajirao Road, from 5pm onwards.With elaborate arrangements in place, Pune is all set to bid goodbye to Bappa this year.But behind the elaborate arrangements is a quieter question: what does it take to remain devoted to duty when it means missing time with your own family?

When Ganpati calls, family has to wait

Sunil Jaitapurkar, assistant commissioner of police (ACP), Zone 4, Yerwada division of Pune, said the police force has made a commitment to society to ensure that people remain safe and secure, with duty taking precedence above all else.He said service is always a first priority for them and they surely cannot compromise on that.“Family time is always secondary when you are handling public events, particularly the biggest festival of Maharashtra. One has to sacrifice family time and family celebrations to make sure that the public experiences a safe and secure procession,” he said.“One needs to have a very clear mind when serving the country. We cannot afford to think emotionally when thousands of people look at us with hope and trust,” the ACP added.For these officials, one mantra is clear: people can celebrate with their families because they are out doing their duty. But what would happen if police officials chose to celebrate festivals with their own families? For Ganesh More, a retired ACP from Pune’s Daund division, this sense of responsibility became a defining part of his career and kept him committed to the police force until retirement.He said serving officers mostly do not have a choice when it comes to deployment.“One has to sacrifice the idea of ‘family time’ when serving the nation. We always knew what we were getting ourselves into. Family time and enjoying a festival with our families are privileges that we surely crave most of the time.”

For families of police personnel, learning to celebrate without them often becomes part of life.Madhu More, wife of Ganesh More, said the family gradually gets accustomed to the fact that “they won’t be here for celebrations.”Yet, she said, she always admired her husband’s commitment to the uniform.“I always admired him for his loyalty towards his duty, his passion. Till the time he retired, he made sure to follow his duty with grace. Even after retirement, he and his batchmates meet every Wednesday to plan and do something,” Madhu said with a soft laugh.But a life devoted to duty also left behind some bittersweet memories, moments when the family needed him, but his duty came first.“It was on Visarjan day that I went into labour during my second delivery. I really wanted him to be beside me, but he just couldn’t make it,” she said.For the public, however, the presence of these personnel is also a source of reassurance during the festival.With people from across India travelling to Pune for Ganpati, police officers often become the first point of contact for visitors looking for directions, assistance or even basic information.Nilesh Mahajan, a fire officer who has been serving the city for more than 20 years, said with a faint smile that his family has now grown accustomed to his demanding schedule.“Our main goal has always been to ensure that the celebrations do not face any mishap. There is a lot of planning that goes into it, and my team and I are always ready on the ground to provide assistance,” Mahajan said.For personnel like Mahajan, public holidays often mean another day at work. But he and his colleagues have come to take pride in that responsibility.For Mahajan, the commitment to public service is also a family legacy. His father served in the fire brigade for 32 years, and Mahajan said he knew from the beginning what the profession would demand of him.“My family feels very proud that we serve the public,” he said.

A procession that runs for hours

Thousands will gather in the lanes of Budhwar Peth to witness Pune’s famous visarjan celebrations, the dhol-tasha pathaks, the processions and the spectacle that draws people from across the city.But making a celebration of this scale move so seamlessly requires more than just elaborate planning. It requires people willing to spend hours in uniform, away from their own families, while helping everyone else experience the festival.For these personnel, the celebration is experienced differently. They watch Bappa’s farewell not from within the crowd as devotees, but from behind the scenes, managing the very crowds that have come to witness it.

In a way, they celebrate Bappa alongside thousands of strangers, while their own families now celebrate mostly without them.Varad Tornekar, a member of a dhol-tasha pathak, said being part of the procession gave him a firsthand view of both its energy and its challenges.“As a performer, I have personally experienced the energy and challenges of the festival. Performing in crowded streets has taught me discipline, teamwork and awareness of the people around me. Seeing everyone work together to ensure safety makes the experience truly memorable,” he said.He said the smooth movement of such large processions also depends on the presence of police, ambulances, medical teams, fire brigade personnel and volunteers who remain alert throughout the celebrations.For Punekars, the scale of the procession also comes with a sense of familiarity with how the city manages the crowds. One of the most admired aspects is the cooperation among participants, with people often making way for smaller private Ganpatis even during larger processions.Dipti Kulkarni, a resident of Dahanukar Colony, Kothrud, said, “One thing I truly appreciate about Pune’s Visarjan celebrations is how well organized they are.”“On more than one occasion, ambulances have been given a clear path through the procession, showing the discipline and cooperation of both organizers and participants,” she added.Dipti said the spirit of inclusiveness and cooperation among participants is what makes Pune’s visarjan celebrations stand out.Another resident, Mubarak Ansari, an entrepreneur and senior journalist, said the real challenge of Pune’s Visarjan Miravnuk lies in managing its sheer scale.“When you see such a huge procession moving through the city for hours, involving thousands of devotees, vehicles, crowds and multiple sensitive points, maintaining law and order is a tremendous responsibility. Yet, year after year, the procession has been managed without any major mishap,” he said.“For me, the real success of Pune’s Visarjan Miravnuk is not just the scale of the celebration, but the fact that such a massive public gathering can be conducted with discipline, coordination and safety,” he added.

The last procession passes. Their duty may not be over

Pune has witnessed the grandeur of Ganpati celebrations for generations. For many young Punekars, watching the visarjan procession, following the dhol-tasha pathaks and soaking in the infectious energy has become an annual tradition.But for those in uniform, the celebration comes with a different responsibility. Their place is often not in the crowd, but beside it, keeping the roads moving, responding to emergencies and making sure thousands can experience Bappa’s farewell safely.Perhaps that is what makes their journey through the festival so remarkable. The promise they made when they first put on the uniform, to serve, protect and respond when their city needs them, continues even when duty means missing moments with their own families.And as Pune chants “Ganpati Bappa Morya, Pudhchya Varshi Lavkar Ya!”, they will remain on the streets, watching Bappa leave with everyone else, before eventually heading home to their own families.Because for them, too, this is a celebration of Bappa. Just one where duty becomes their way of offering seva.

PUNE: Roads and civic infrastructure in Pune once again became the talk of the town after a cave-in was reported on a road near Upper Indiranagar resulting in diversions and repair work following PMC water-line testing. The incident has reignited concerns about the impact of utility works on already strained roads, especially during monsoon conditions.This year, Pune’s larger story of infrastructure has been again and again about waterlogging, damaged roads, transport failures and failures of newly built infrastructure. The latest road cave-in is another example of how underground utility work can quickly become a traffic problem aboveground.The immediate problem for motorists is diversion and delay. The larger question for the civic administration is whether road and water works are being properly coordinated. The incident occurs as Pune is grappling with the wider implications of a punishing monsoon season and increasing strain on urban infrastructure.Water work damages road, traffic reroutedPMC water-line test causes road cave-in near Upper Indiranagar on Satara Road, authorities begin repairs, control traffic in the vicinity. The incident is yet another reminder that water infrastructure projects can create immediate road safety and mobility issues if excavation or underground failures impact the surface.Infrastructure gaps exposed by monsoonThe city’s preparedness is already being questioned by the 2026 monsoon in Pune. Floodwaters have overtaken roads, transport links have been disrupted, trees have fallen and infrastructure has been put under the microscope. The experience of heavy rains has highlighted the difference between building infrastructure and making it resilient to extreme weather and operable during monsoon.The importance of today’s road problemWhat happened in Upper Indiranagar may seem like an isolated incident, but it is really part of a larger pattern. Each damaged road causes more congestion, as traffic is rerouted to nearby streets that may already be heavily loaded. For Pune, the improvement of coordination between water, road and traffic authorities may be as important as the repair itself.

पुणे: ऑल इंडिया टेनिस असोसिएशन (AITA) तसेच दिल्ली लॉन टेनिस असोसिएशन (DLTA) चे माजी अध्यक्ष अनिल खन्ना यांनी बुधवारी सांगितले की, DLTA स्पोर्ट्स कॉम्प्लेक्सच्या कथित जमीन लीज उल्लंघनाशी संबंधित सर्व बाबी त्यांनी पदभार सोपवण्यापूर्वी “निपटून काढल्या” होत्या आणि बाकीच्या कोणत्याही समस्या सध्याच्या व्यवस्थापनाने सोडवल्या पाहिजेत.अजय यशपॉल या टेनिस व्यावसायिकाने दिल्ली जमीन आणि विकास अधिकारी (L&DO) तसेच केंद्रीय शहरी आणि गृहनिर्माण, कायदा, क्रीडा आणि पर्यावरण मंत्रालयांना कायदेशीर नोटीस बजावली असून, DLTA वर जाणीवपूर्वक देयके चुकवल्याबद्दल, कॉर्पोरेट्सना जागा सबलेट करणे, क्रीडा मंडळाशी कोणताही संबंध नसताना, दोन सरकारी विकासाशी संबंधित नसल्याबद्दल DLTA वर कारवाई का केली नाही, अशी विचारणा केली आहे. कायदेशीर नोटीसमध्ये अधिकाऱ्यांना 15 दिवसांच्या आत कथित उल्लंघनासाठी जागा सील करण्याचे आवाहन केले, असे न झाल्यास यशपॉल यांना दिल्ली उच्च न्यायालयात जनहित याचिका दाखल करण्यास भाग पाडले जाईल.“मी 10 वर्षांपासून पदावर नाही… उल्लंघने (त्यांच्या आणि मागील व्यवस्थापन) पूर्वीच्या असतील, परंतु ते सर्व श्री. यशवंत सिंग यांनी श्री. जयपाल रेड्डी (तत्कालीन केंद्रीय नगरविकास मंत्री) यांच्याशी झालेल्या बैठकीत सोडवले,” खन्ना, 73, यांनी टाईम्स ऑफ इंडियाला सांगितले. “जर 2016 नंतरही उल्लंघन होत असेल, तर मला वाटते की त्यांच्यासाठी (सध्याच्या व्यवस्थापनाने) उत्तर देणे चांगले आहे, माझ्यासाठी नाही.”सध्या, DLTA चे नेतृत्व माजी डेव्हिस चषक खेळाडू आणि वर्तमान नॉन-प्लेइंग कर्णधार रोहित राजपाल यांच्याकडे आहे, जो सध्या ग्लास्गो येथे राष्ट्रकुल क्रीडा स्पर्धेतील भारतीय दलाचा शेफ डी मिशन म्हणून आहे.खन्ना यांनी एआयटीए आणि डीएलटीए या दोन्ही प्रमुख म्हणून मागे सोडलेल्या “वारसा”चा प्रचंड अभिमान होता.“जेव्हा मी डीएलटीएचा ताबा घेतला तेव्हा त्यात एक लाख रुपये बँक बॅलन्स होते आणि 200 स्क्वेअर फूटचे फक्त एक लहान खोलीचे कार्यालय होते,” तो म्हणाला. “गेल्या 20-30 वर्षांत मी डीएलटीएशी संलग्न झालो, मी पहिले स्टेडियम तयार करण्यासाठी एक कोटी 11 लाख रुपयांचे योगदान दिले. “आणि त्यानंतर, सरकारच्या मदतीने, मी कॉमनवेल्थ गेम्स मिळवण्यात मोलाचा वाटा उचलला आणि 2010 मध्ये DLTA साठी एक अद्भुत कॉम्प्लेक्स बांधले.”तपशील न सांगता, खन्ना यांनी DLTA संकुलातील स्टेडियमचे नूतनीकरण सुरू असताना 2010 च्या राष्ट्रकुल खेळापूर्वीच्या जमीन भाडेपट्टीच्या अटींचे उल्लंघन मान्य केले.“त्यावेळी (2010) काही उल्लंघने झाल्याची नोंद झाली होती, परंतु एआयटीएचे तत्कालीन अध्यक्ष श्री. यशवंत सिन्हा आणि आमचे परराष्ट्र मंत्री असलेले उपाध्यक्ष डॉ. एस.एम. कृष्णाजी यांच्या मदतीने आम्ही त्या प्रकरणांचा निपटारा करू शकलो, आणि त्या सर्व बाबी बंद झाल्या आहेत,” ते म्हणाले.“नाहीतर सरकारने स्टेडियम बांधायला परवानगी दिली नसती.“म्हणून आता जे घडत आहे ते 2016 नंतरच आहे, मला वाटते की तुम्हाला सध्याच्या राष्ट्रपतींशी दयाळूपणे बोलावे लागेल जे गेली 10 वर्षे अध्यक्ष आहेत. “मी त्यांना एक उत्कृष्ट, उत्कृष्ट वारसा दिला आहे. बाकी राहिलेल्या कोणत्याही समस्येचे निराकरण केले पाहिजे.”2010 CWG हिमालयीन प्रमाणात घोटाळ्यात अडकले होते. सदर रु. डीएलटीए स्टेडियमच्या नूतनीकरणासाठी दिलेले 65 कोटी स्वतःच लेन्सखाली आले होते, परंतु खन्ना यांनी प्रश्न बाजूला सारला.“कॅगने सखोल ऑडिट केले आणि क्लीन चिट दिली,” ते म्हणाले.भाडेतत्त्वाच्या अटींमुळे जागेचे सबलेटिंग करण्याची परवानगी दिली जात नाही या वस्तुस्थितीवर दबाव आणून खन्ना म्हणाले, अध्यक्ष असताना त्यांच्या कार्यकाळात “DLTA ने पूर्वपरवानगी घेतली होती”. जर ते मागे घेण्यात आले तर मला माहीत नाही, असेही ते पुढे म्हणाले.याची पर्वा न करता, खेळांच्या जाहिरातीसाठी जमीन देण्यात आल्यापासून सबलेटिंग उल्लंघन होत नाही का? “ते, तुम्ही सरकारला विचारले पाहिजे,” खन्ना म्हणाले. 1993 मध्ये परत जाताना, खन्ना यांनी दक्षिण पश्चिम दिल्लीतील सफदरजंग एन्क्लेव्ह, क्रमांक 7 आफ्रिका अव्हेन्यू येथे मूळ स्टेडियम बांधण्यात त्यांचे दिवंगत वडील राज कुमार खन्ना यांच्या प्रयत्नांची आणि योगदानाची अभिमानाने आठवण करून दिली.“त्यावेळी डीएलटीएचे अध्यक्ष नरेश चंद्र (दिवंगत माजी कॅबिनेट सचिव), सचिव श्याम मिनोत्रा ​​(माजी डेव्हिस कपर) होते. आरके खन्ना हे एआयटीएचे अध्यक्ष होते. विविध करारांवर स्वाक्षऱ्या झाल्या आणि सरकारने परवाना बदलला,” तो म्हणाला. “DLTA कडे कदाचित 10 लाख रुपये होते. RK ​​खन्ना यांनी त्यांच्या वैयक्तिक पैशातून 1 कोटी 11 लाख रुपये स्टेडियमसाठी दिले. त्यानंतर इंडियन ऑइल, गॉडफ्रे फिलिप्स आणि इतर कंपन्या आल्या. महाराष्ट्राने 30 लाख रुपये दिले. आणि नंतर DLTA ने 20 लाख रुपये दिले.“हे सोपे नव्हते. भारताने 1996 मध्ये स्टेडियमवर पहिला एटीपी टूर इव्हेंट आयोजित केला होता, ते एक कठीण काम होते.”पण, वादही उफाळून आले आहेत. त्यांच्या अध्यक्षपदाच्या कार्यकाळात DLTA द्वारे इंडिया टेनिस सेंटर सुरू करणे हे त्यापैकी एक होते. हे नाव काय सुचवू शकते याच्या उलट, हा खेळाडू विकास कार्यक्रम नव्हता, तर रु. फी असलेला क्लब सदस्यत्व कार्यक्रम होता. 5 लाख.विषय एखाद्या कच्च्या मज्जातंतूला स्पर्श करतो असे वाटले.“जेव्हा मी DLTA ताब्यात घेतला तेव्हा त्यात एक लाख रुपये होते. मी 25 वर्षात DLTA कडून एक रुपयाही घेतला नव्हता. आज लोक महिन्याला 10 लाख रुपये कमावत आहेत. मी निस्वार्थीपणे काम केले होते. मी एक सुंदर रचना बांधली होती, ज्यासाठी मला कौतुकाची गरज आहे, अशा प्रकारच्या प्रश्नांची नाही,” तो म्हणाला.2000 मध्ये स्थापन झालेल्या एआयटीए ट्रस्टचे आर्थिक व्यवहार हे आरोपांचे आणखी एक स्त्रोत आहेत. त्यांनी ट्रस्टचे पैसे वैयक्तिक खात्यात टाकल्याचा आरोप खन्ना यांनी फेटाळला. “सर्व काही विश्वस्तांच्या मान्यतेने केले गेले,” ते म्हणाले.AITA चे सर्वात अलीकडील अध्यक्ष आणि सध्या AITA ट्रस्टचे अध्यक्ष अनिल जैन यांनी TOI ला नुकतेच स्पष्टीकरण न देता सांगितले होते की, “वसुली केली गेली आहे आणि गुडगावमधील जमीन ट्रस्टकडे परत हस्तांतरित केली गेली आहे”, असे सुचवले होते की त्यांनी 2023 मध्ये पदभार स्वीकारल्यानंतर काही गैरप्रकार सुधारले गेले.खन्ना यांनी ते स्पष्टपणे फेटाळून लावले: “ते सर्व चुकीचे आहे. प्रत्येक व्यवहार स्पष्ट करण्यायोग्य आहे.“मी या सर्वांबद्दल बोललो नाही पण माझ्या मौनाने (लोकांना) काहीतरी चुकीचे आहे असे वाटू लागले आहे.“जे बांधतात त्यांच्यावरच टीका होते. जे बांधत नाहीत त्यांच्यावर टीका होत नाही.”

नोव्हाक जोकोविच २४ ग्रँड स्लॅम एकेरी विजेतेपद आणि ऑलिम्पिक सुवर्णपदक जिंकणारा एकमेव खेळाडू होण्यापूर्वी, तो सर्बियाच्या इतिहासातील सर्वात कठीण काळात वाढणारा एक तरुण मुलगा होता. अवघ्या 12 वर्षांच्या असताना, बेलग्रेडवर 1999 च्या नाटो बॉम्बहल्ल्यात त्याने हवाई हल्ल्यांपासून लपून रात्र काढली. त्याच वेळी, त्याच्याकडे जवळजवळ काहीही नसतानाही, त्याचे टेनिसचे स्वप्न जिवंत ठेवण्यासाठी त्याचे पालक सर्वकाही करत होते. वर्षांनंतर, जोकोविचने अनेकदा सांगितले आहे की त्या कठीण दिवसांनी त्या व्यक्तीला आकार दिला आणि तो चॅम्पियन बनला, ज्यामुळे त्याला जागतिक टेनिसच्या शीर्षस्थानी नेले.

नोव्हाक जोकोविच युद्धात कसा टिकून राहिला आणि तरीही त्याच्या टेनिस स्वप्नाचा पाठलाग करत राहिला?

1999 मध्ये, जोकोविच कुटुंबाचे आयुष्य एका रात्रीत बदलले. नाटोच्या बॉम्बफेकीच्या मोहिमेदरम्यान, त्यांनी पहाटे २ किंवा ३ च्या सुमारास सलग ७८ रात्र जागून काढल्या. आणि बेलग्रेडमध्ये बॉम्ब पडल्याने नोव्हाकच्या आजोबांच्या अपार्टमेंटच्या तळघरात आश्रय घेतला.त्या भयावह दिवसांतही जोकोविचने टेनिस खेळणे सोडले नाही. त्याने जमेल तेव्हा प्रशिक्षण दिले, कधी कधी बॉम्बच्या खड्ड्यांनी वेढलेल्या खराब झालेल्या कोर्टांवर. त्या दिवसांकडे मागे वळून पाहताना त्यांनी सांगितले की त्यांनी जीवनाकडे आणि स्पर्धेकडे पाहण्याचा दृष्टीकोन बदलला.“ही अज्ञाताची भीती आहे. पुढचा बॉम्ब तुमच्या डोक्यावर पडणार आहे की नाही हे माहीत नाही… आम्ही अडीच महिन्यांपासून प्रत्येक रात्री कमी-अधिक प्रमाणात दोन, तीन वाजता उठत होतो. पण त्यामुळे आम्हाला आणखी खडतर बनवले. यशाची भूक अधिकच लागली.”ते अनुभव आज त्याच्या खेळाचे अनेक चाहते कौतुक करत असलेल्या मानसिक बळाचा पाया बनले.

नोव्हाक जोकोविचच्या पालकांनी त्याच्या कारकिर्दीसाठी सर्वस्व कसे बलिदान दिले?

युद्ध फक्त एक आव्हान होते. पैसा दुसरा होता.टेनिस हा एक महागडा खेळ होता आणि जोकोविचचे पालक, सर्दजान आणि दिजाना यांच्याकडे व्यावसायिक टेनिस कारकीर्दीला पाठिंबा देण्यासाठी संसाधने नव्हती. त्यांनी डोंगरावर एक लहान पॅनकेक आणि पिझ्झा दुकान चालवले आणि कोचिंग, उपकरणे आणि प्रवासासाठी पैसे देण्यासाठी उच्च व्याज देणाऱ्यांकडून पैसे घेतले.त्याची आई डिजाना हिने त्या दिवसांबद्दल सांगितले आहे जेव्हा कुटुंबाच्या बँक खात्यात पैसे नव्हते. त्याचे वडील, सर्दजान यांनी एकदा कुटुंबाची शेवटची 10-डॉश मार्कची नोट टेबलवर ठेवली आणि प्रत्येकाला सांगितले की त्यांच्याकडे एवढेच आहे.ते बलिदान जोकोविच कधीच विसरला नाही.“सर्बियन इतिहास सांगतो की कुटुंब ही सर्वात महत्वाची गोष्ट आहे आणि तुम्हाला कुटुंबाशी चिकटून राहावे लागेल. माझ्या पालकांनी आर्थिक, भावनिक, प्रत्येक मार्गाने खूप त्रास सहन केला आहे… मी टेनिस खेळू शकण्यासाठी माझ्या पालकांना खूप संघर्ष करणे हे पाहण्यासाठी, यामुळे मला एक जबाबदारी आणि एक मोहीम मिळाली ज्याने मला कधीही सोडले नाही.”त्याने अनेकदा सांगितले आहे की त्याच्या पालकांचा संघर्ष हे त्याने स्वतःला यशस्वी होण्यासाठी ढकलण्याचे सर्वात मोठे कारण बनले आहे.

विवादादरम्यान नोव्हाक जोकोविचने आपल्या कुटुंबाचा जाहीरपणे बचाव का केला?

जोकोविच हे टेनिसमधील सर्वात मोठे नाव बनले असल्याने त्याचे कुटुंबही चर्चेत आले. वर्षानुवर्षे वेगवेगळ्या वादात, हिंसाचार आणि युद्धावर ते कुठे उभे आहेत हे स्पष्ट करताना ते वारंवार त्यांच्या पाठीशी उभे राहिले.त्याच्या कुटुंबाच्या भूतकाळाबद्दल बोलताना, जोकोविच म्हणाला की त्यांच्या स्वतःच्या अनुभवांमुळे संघर्षाला पाठिंबा देण्यासाठी जागा उरली नाही.“माझे वडील, माझे संपूर्ण कुटुंब आणि मी, ९० च्या दशकात अनेक युद्धांतून गेले आहेत. माझ्या वडिलांनी दिलेल्या विधानाप्रमाणे, आम्ही युद्धाच्या विरोधात आहोत, आम्ही कधीही कोणत्याही हिंसाचाराचे किंवा कोणत्याही युद्धाचे समर्थन करणार नाही. आम्हाला माहित आहे की ते कुटुंबासाठी, युद्धातून जात असलेल्या कोणत्याही देशातील लोकांसाठी किती विनाशकारी आहे.”त्याच्या टिप्पण्यांमधून त्याच्या कुटुंबाने अनेक वर्षांच्या संघर्षातून घेतलेले धडे प्रतिबिंबित झाले.

नोव्हाक जोकोविचची जीवनकहाणी जगभरातील लोकांना प्रेरणा का देत आहे?

आज लाखो लोक जोकोविचला विक्रम मोडण्यासाठी आणि टेनिस इतिहासातील काही सर्वात मोठे सामने जिंकण्यासाठी ओळखतात. पण त्या विजयांमागील कथा ट्रॉफीच्या खूप आधीपासून सुरू झाली.त्यांचे बालपण भीती, आर्थिक संघर्ष आणि अनिश्चिततेने भरलेले होते. तरीही, हार मानण्याऐवजी, त्याचे कुटुंब एकत्र राहिले आणि एक चांगले भविष्य शक्य आहे यावर विश्वास ठेवत राहिले.जोकोविच अनेकदा कौटुंबिक, लवचिकता आणि कृतज्ञता याविषयी का बोलतो हे त्या प्रवासातून स्पष्ट होते. त्याचे यश केवळ प्रतिभेवर बांधले गेले नाही. हे त्याच्या पालकांनी केलेल्या त्याग आणि त्याच्या देशाच्या इतिहासातील सर्वात कठीण काळात वाढताना त्याने विकसित केलेल्या दृढनिश्चयामुळे देखील आले.अनेक लोकांसाठी, त्याच्या कथेचा तो भाग त्याने टेनिस कोर्टवर प्रस्थापित केलेल्या विक्रमांइतकाच प्रेरणादायी आहे.

FIFA चे माजी अध्यक्ष सेप ब्लाटर यांनी विश्वचषक आणि इतर मोठ्या स्पर्धांचे व्यावसायिक अधिकार व्यवस्थापित करणाऱ्या नवीन कंपनीतील अल्पसंख्याक भागभांडवल विकण्याच्या फिफाच्या प्रस्तावावर जोरदार टीका केली आहे आणि असा युक्तिवाद केला आहे की फुटबॉलची सर्वात मोठी स्पर्धा खाजगी गुंतवणूकदारांसाठी गुंतवणूकीचे उत्पादन होऊ नये.UEFA, फुटबॉल असोसिएशन (FA), Concacaf आणि इतर भागधारकांकडून FIFA ला या प्रस्तावाला मोठ्या प्रमाणात विरोध होत असताना ब्लाटरच्या टिप्पण्या आल्या आहेत. तथापि, त्याच्या हस्तक्षेपामुळे सोशल मीडियावर मोठ्या प्रमाणावर टीका झाली आहे, अनेक समर्थकांनी भ्रष्टाचाराच्या घोटाळ्यांकडे लक्ष वेधले ज्यामुळे त्याचे स्वतःचे अध्यक्षपद संपुष्टात आले.

ब्लाटर म्हणाले की विश्वचषक ‘लोकांचा आहे’

रॉयटर्सशी बोलताना, ब्लाटर यांनी बाहेरील गुंतवणूकदारांना 20% हिस्सा विकताना विश्वचषक आणि इतर फिफा स्पर्धांवर देखरेख ठेवणारी नवीन व्यावसायिक उपकंपनी स्थापन करण्याच्या फिफाच्या प्रस्तावाचा निषेध केला.“फुटबॉल कोणत्याही व्यक्तीचा नाही आणि कोणत्याही संस्थेचा नाही. तो लोकांचा आहे,” ब्लाटर यांनी रॉयटर्सला सांगितले.“फिफाला नफा-केंद्रित कॉर्पोरेट संरचनेत हस्तांतरित केले गेले तर ते आपला आत्मा गमावेल.”ब्लाटर म्हणाले की, या प्रस्तावामुळे मला धक्का बसला आहे, त्यांनी 17 वर्षांच्या फिफा अध्यक्षपदाच्या कार्यकाळात कधीही अशा प्रकारच्या हालचालीचा विचार केला नसता.“फिफा विश्वचषक ही काही व्यावसायिक मालमत्ता नाही जी मूठभर अधिकाऱ्यांची आहे,” तो म्हणाला.“हा जागतिक फुटबॉलच्या सांस्कृतिक वारशाचा भाग आहे.“फिफा विश्वचषकाचा संरक्षक आहे, त्याचा मालक नाही.”90 वर्षांच्या वृद्धाने असा युक्तिवाद केला की आर्थिक परतावा शोधणारे खाजगी इक्विटी गुंतवणूकदार मूलभूतपणे फुटबॉलच्या पारंपारिकपणे शासित असलेल्या पद्धतीशी विसंगत आहेत.“आधुनिक फुटबॉल शतकाहून अधिक काळ टिकून आहे कारण तो लोकांचा आहे,” ब्लॅटर म्हणाले.“ते तत्व कधीही बदलू नये.”

ब्लाटर यांनी सोशल मीडियावर इन्फँटिनोलाही लक्ष्य केले

ब्लाटर यांनी X वरील एका पोस्टमध्ये फिफाचे वर्तमान अध्यक्ष जियानी इन्फँटिनो यांच्यावरही टीका केली, इन्फँटिनोच्या युनायटेड स्टेट्सचे अध्यक्ष डोनाल्ड ट्रम्प यांच्याशी असलेल्या संबंधांशी संबंध जोडला.“फिफा अध्यक्ष आणि अमेरिकेचे अध्यक्ष यांच्यातील घनिष्ट संबंध एका आर्थिक परिमाणापर्यंत पोहोचले आहेत ज्यामुळे फुटबॉलचे गंभीर नुकसान होत आहे,” ब्लॅटर यांनी लिहिले.“आमचा खेळ विकण्याचा अधिकार कोणालाही नाही.”फिफा बहुराष्ट्रीय वित्तीय सेवा फर्म JPMorgan सोबत FIFA फॉरवर्ड एंटरप्राइझ, FIFA च्या स्पर्धा आणि कार्यक्रमांवर देखरेख करणारी नवीन व्यावसायिक संस्था स्थापन करण्यासाठी करारावर काम करत असल्याच्या अहवालानंतर टिप्पण्या आल्या. प्रस्तावित गुंतवणूक गटाचे नेतृत्व Thrive Eternal, थ्राईव्ह कॅपिटलचे संस्थापक जोशुआ कुशनर यांनी सुरू केलेला फंड असेल, ज्यांचे भाऊ जेरेड कुशनर हे अमेरिकेचे अध्यक्ष डोनाल्ड ट्रम्प यांचे जावई आहेत.प्रस्तावानुसार, FIFA उपकंपनीतील 20% अल्पसंख्याक भागभांडवल $20 अब्जच्या अंदाजे मूल्यावर विकेल, खाजगी गुंतवणूकदारांकडून अंदाजे $4.2 अब्ज उभारेल.FIFA ने म्हटले आहे की ते कंपनीचे बहुसंख्य मालक राहतील आणि प्रशासन, नियम, स्पर्धा वेळापत्रक आणि क्रीडा निर्णयांवर पूर्ण नियंत्रण ठेवतील.फिफा अध्यक्ष जियानी इन्फँटिनो यांनीही प्रशासकीय समितीच्या 211 सदस्य संघटनांना पत्र लिहून प्रस्तावावर मतदान करण्यासाठी 19 सप्टेंबरपर्यंत मुदत दिली आहे.FIFA च्या मते, मंजूरी 2027 मध्ये सुरू होणारे $10 बिलियन फंडिंग पॅकेज अनलॉक करेल, प्रत्येक सदस्य असोसिएशन एक-ऑफ फंडिंग आणि FIFA फॉरवर्ड डेव्हलपमेंट ग्रँट्सच्या संयोजनाद्वारे $40 दशलक्ष पर्यंत प्राप्त करण्यास पात्र असेल.

विरोध वाढतच चालला आहे

फुटबॉलच्या प्रशासकीय संस्थांकडून वाढता विरोध पाहता ब्लॅटरची टीका होत आहे.यूईएफएने या प्रस्तावाचे वर्णन केले आहे की “फुटबॉलच्या प्रशासकीय संस्थांनी कधीही ओलांडू नयेत अशी ओळ ओलांडते,” असा युक्तिवाद करून “फुटबॉलचा आत्मा आणि शासन ही व्यापारासाठी मालमत्ता नाही.”युरोपियन गव्हर्निंग बॉडीने देखील पुष्टी केली आहे की ते त्यांच्या 55 सदस्य संघटनांची आपत्कालीन बैठक आयोजित करत आहेत, ईएसपीएनने अहवाल दिला आहे की प्रस्ताव पुढे गेल्यास चर्चेत असलेल्या संभाव्य प्रतिसादांमध्ये भविष्यातील विश्वचषक बहिष्काराचा समावेश आहे.फुटबॉल असोसिएशनने असेच म्हटले आहे की मीडिया अहवाल येण्यापूर्वी ते या प्रस्तावाबद्दल “पूर्णपणे अनभिज्ञ” होते आणि म्हणाले की प्रक्रिया, पारदर्शकता आणि प्रशासनाचा अभाव असे वर्णन केल्याबद्दल ते “खूप चिंतित” होते.कॉन्काकॅफने त्या चिंतेचा प्रतिध्वनी केला आहे, असे म्हटले आहे की त्यांना फिफाच्या सार्वजनिक घोषणेपूर्वीच मीडिया रिपोर्ट्सद्वारे या प्रस्तावाची माहिती मिळाली आहे आणि “योग्य प्रक्रियेच्या अभावामुळे गंभीरपणे चिंतित” असल्याचे वर्णन केले आहे.

सोशल मीडिया वापरकर्त्यांनी ब्लाटर यांच्यावर ढोंगीपणाचा आरोप केला आहे

ब्लाटरच्या टीकेकडे लक्ष वेधले जात असताना, ऑनलाइन प्रतिक्रिया बहुतेक फिफा अध्यक्ष म्हणून त्यांच्या स्वत: च्या रेकॉर्डवर केंद्रित होती.बऱ्याच वापरकर्त्यांनी असा युक्तिवाद केला की माजी फिफा प्रमुखांना त्याच्या प्रशासनाच्या शेवटच्या वर्षांवर सावली देणाऱ्या घोटाळ्यांनंतर प्रशासनावर टीका करण्यास वाईट स्थान दिले गेले.एका सोशल मीडिया वापरकर्त्याने लिहिले: “सेप ब्लाटर भ्रष्टाचाराबद्दल का बोलत आहेत? तो इन्फँटिनोपेक्षा वाईट होता.”दुसऱ्याने टिप्पणी केली: “सेप ब्लॅटर; ज्या माणसाने 17 वर्षे फिफा चालवला आणि नैतिकतेच्या उल्लंघनासाठी बंदी घातली गेली तो आता फुटबॉलमधील भ्रष्टाचारावर नैतिक अधिकाराचा आवाज आहे. या परिस्थितीत तो सर्वात विश्वासार्ह समीक्षक आहे हे सत्य तुम्हाला हे ससाचे छिद्र किती खोलवर जाते याबद्दल सर्व काही सांगते.”लिव्हरपूलचा माजी बचावपटू जेमी कॅरागर देखील थेट कॅमेऱ्याकडे बोट दाखवत डोनाल्ड ट्रम्पच्या GIF सह प्रतिसाद देऊन ब्लाटरच्या टिप्पण्यांची थट्टा करताना दिसला.

ब्लाटर यांनी फिफा का सोडला

संस्थेच्या इतिहासातील सर्वात मोठ्या भ्रष्टाचार घोटाळ्यांपैकी एक असताना राजीनामा देण्यापूर्वी ब्लाटर यांनी 1998 ते 2015 पर्यंत फिफा अध्यक्ष म्हणून काम केले.मे 2015 मध्ये, स्विस अधिकाऱ्यांनी, युनायटेड स्टेट्स डिपार्टमेंट ऑफ जस्टिसने जारी केलेल्या आरोपांवर कारवाई करत, झुरिचच्या बौर ऑ लॅक हॉटेलवर छापा टाकला, जेथे अनेक वरिष्ठ फिफा अधिकारी राहत होते.150 दशलक्ष डॉलर्सपेक्षा जास्त लाच घेणाऱ्या कथित भ्रष्टाचाराच्या विस्तृत तपासणीचा भाग म्हणून फिफाच्या सात उच्च-स्तरीय अधिकाऱ्यांना अटक करण्यात आली.तपासात प्रसारण आणि व्यावसायिक अधिकार, प्रमुख स्पर्धेचे यजमान हक्क प्रदान करणे आणि 2018 आणि 2022 FIFA विश्वचषकाशी संबंधित मतांसह मुद्द्यांची तपासणी करण्यात आली.जरी अटकेनंतर ब्लाटर यांची FIFA अध्यक्षपदी पुन्हा निवड झाली असली तरी, प्रायोजकांचा वाढता दबाव, UEFA आणि कायद्याची अंमलबजावणी करणाऱ्या अधिकाऱ्यांनी त्यांचा राजीनामा जाहीर केला.स्विस वकिलांनी नंतर 2011 मध्ये UEFA चे माजी अध्यक्ष मिशेल प्लॅटिनी यांना ब्लाटरने केलेल्या 2 दशलक्ष स्विस फ्रँकच्या पेमेंटचा गुन्हेगारी तपास सुरू केला.FIFA च्या एथिक्स कमिटीने नंतर ब्लाटर आणि प्लॅटिनी या दोघांनाही फुटबॉलमधून निलंबित केले, मूलतः आठ वर्षांची बंदी घातली ज्यामुळे त्यांना फुटबॉलशी संबंधित सर्व कार्यकारी क्रियाकलापांमधून त्वरित काढून टाकण्यात आले.जरी दोन्ही पुरुषांना स्विस फौजदारी कारवाईतून दोनदा निर्दोष मुक्त केले गेले असले तरी, त्यांच्या फुटबॉलवरील बंदी कायम राहिली, ज्यामुळे ब्लाटरच्या 17 वर्षांच्या अध्यक्षपदाचा अंत झाला.त्यामुळे त्याचा नवीनतम हस्तक्षेप अशा व्यक्तीकडून आला आहे ज्याचा स्वतःचा कार्यकाळ हा फिफाच्या इतिहासातील सर्वात वादग्रस्त कालावधींपैकी एक राहिला आहे, जरी प्रशासकीय मंडळाच्या नवीनतम व्यावसायिक योजनांवर जगभरातील फुटबॉलमध्ये सातत्याने टीका होत आहे.